برج آزادي
میدان آزادی از بزرگترین میدانهای تهران است که برج آزادی با ارتفاع چهل و هشت متر، نماد تهران در آن قرار دارد.
برج آزادي نماد شهر تهران است که در سال ۱۳۴۹ توسط معمار ايراني، حسين امانت که در آن زمان يک دانشجوي ۲۶ ساله بود، طراحي و ساختهشد.
معماري برج آزادي تلفيقي از معماري دوران هخامنشي، ساساني و اسلامي است. اين بناي سه طبقه داراي چهار آسانسور و دو راه
پله و ۲۸۶ پلکان است. در محوطه زيرين آزادي چندين سالن نمايش، نگارخانه، کتابخانه، موزه و ... قرار دارد . طول اين بنا ۶۳
متر، ارتفاع آن از سطح زمين ۴۵ و ارتفاع از کف موزه ۵ متر است. گفته میشود در ساخت برج آزادی چهل و شش هزار
قطعه سنک بریده و پرداخت شده به کار رفتهاست.
برج آزادی در ایران، نمونهای از نماد و نشانههای شهری است که معماری شاخص آن، تلفیق طاقهای معماری قبل و بعد از اسلام و
تبدیل آن به نمادی زیبا به لحاظ معماری است. در این طرح، معمار حتی به جزئیات اجرای بنا و نحوه چیدمان سنگهای نماد دقت
وافری مبذول داشته تا در نهایت جز جز اجزا به کل واحدی بدل گردند.
تاریخچه
تاریخچه برج آزادی به سال ۱۳۴۵ هجری شمسی بر میگردد. در این سال طرح یک نماد معرف ایران بین معماران ایرانی
به مسابقه گذاشته شد و در نهایت طرح مهندس حسین امانت، بیست و شش ساله و فارغالتحصیل دانشگاه تهران برنده و
برای ساخت انتخاب شد.
عملیات بنا برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز شد و پس از بیست و هشت ماه کار، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ به
بهره برداری رسید.
بازگشت به صفحه اصلي
